دیگر سیبی از دستت نمی توانم چید

                                                        بی تو چقدر ما تنهائیم

 

 

 

 

 

 

                  

          

        نقش کردم رخ زیبای تو بر خانه دل             خانه ویران شد و آن نقش به دیوار بماند

 

 

 

 

 

 

 

                     دانه باشی مرغکانت برچنند                  غنچه باشی کودکانت برکنند

                     دانه پنهان کن به کلی دام شو               غنچه پنهان کن گیاه بام شو

 

                                                                                                                 مولانا